Z4 De piramides van Babylon

Johann Mederitsch – Wikipedia componeerde de eerste akte.

Bestaat er een vijfde Zauberflöte?

Peter von Winter componeerde de tweede akte.

De bedoeling om middels een sensationele titel direct aan te sluiten bij de roem van de succesvolle Zauberflöte was (om Schikaneders woorden te gebruiken) nobel, puur en zuiver.

Schikaneder deed al vroeg pogingen om zich te verbinden aan de lichtgevende kometenstaart van Die Zauberflöte zonder directe verwijzing naar het onderwerp: De Woudmannen (1793, Henneberg), De Helse Berg (1795, Wölfl), De Spiegel van Arcadië (1794, Süßmayr). De eerste die een echt vervolg probeerde te maken, was waarschijnlijk niemand minder dan Johann Wolfgang von Goethe: in 1795 begon hij te werken aan een vervolg op Die Zauberflöte, eveneens onder de werktitel “Het tweede deel van Die Zauberflöte”. De tekst bleef een fragment en kwalificeerde zich hooguit als een voorstadium van een libretto. Carl Friedrich Zelter (1758-1832) achtte het libretto geschikt voor muzikale omlijsting en beval het in 1816 uitdrukkelijk aan Karl Eberwein aan, zoals Waldura ontdekte. Van Zelters compositorische benaderingen is alleen het bestaan van een ouverture gedocumenteerd, beweert Wikipedia zonder enige bronvermelding.

De plot die Goethe schetst, past naar mijn bescheiden persoonlijke mening niet helemaal in de wereld van Die Zauberflöte en lijkt me ondoorgrondelijk en ongeschikt: Sarastro die drie kuikens uit een gouden ei tovert voor het voorheen kinderloze echtpaar Papageno en Papagena zou met veel goede wil nog net kunnen slagen… maar het feit dat het kind van Pamina en Tamino, inmiddels geboren, verborgen ligt in een kist die voortdurend verplaatst moet worden om te voorkomen dat het kind sterft… zo waar: oh, mijn Goethe!

Ter gelegenheid van Mozarts 100e sterfdag voerde Liszts leerling Karl Eduard Goepfart de opera Sarastro uit, waarin het Goethe-fragment was verwerkt en dat door librettist Gottfried Stommel werd uitgewerkt.

Schikaneder zelf had inmiddels echter het potentieel onderkend en bracht samen met Johann Mederitsch, alias Gallus (Akte 1) en Peter von Winter (Akte 2), in 1797 zijn eerste (con)sequentie op de markt: De piramiden van Babylon.

Net als de originele versie van Die Zauberflöte (De Steen der Wijzen) uit 1791 is dit een potpourriwerk, zoals Schikaneder het vaak met grote moeite produceerde.

Première op 25 oktober 1797 in het Freihaustheater auf der Wieden in Wenen.

Voorstellingen in het Staatstheater in Praag op 23 en 27 juni 1815.

Over dit item

https://lccn.loc.gov/2010661002

Hamburg: Gedrukt door Johann Gottfried Müller, 1807.

IMSLP Pianoreducties

Onze presentatie van de opera